ചതിയനായ കുറുക്കനും ബുദ്ധിമാനായ കോഴിയും

രചന ..SMG

പണ്ട്, പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഒരു കാടിന്റെ ഓരത്ത്, ഒരു പുഴയുടെ അടുത്തായി ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു വീട്ടിൽ, വർണ്ണാഭമായ തൂവലുകളുള്ള, നല്ല ചുറുചുറുക്കുള്ള ഒരു കോഴി ജീവിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പേര് ചിഞ്ചു. ചിഞ്ചുവിനെ കൂടാതെ ഒരുപാട് കോഴികളും കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

അതേ കാട്ടിൽ, വയസനും, തന്ത്രശാലിയും, എപ്പോഴും വിശപ്പുള്ളവനുമായ ഒരു കുറുക്കൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പേര് കട്ടുറുമ്പൻ. കട്ടുറുമ്പന് കോഴിയിറച്ചി വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷെ, ഗ്രാമത്തിലെ കോഴിക്കൂടിന് നല്ല സുരക്ഷയുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവനൊരിക്കലും കോഴികളെ പിടിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പലപ്പോഴും അവൻ കോഴിക്കൂടിന് ചുറ്റും പതുങ്ങി നടക്കും, പക്ഷെ കൂട് തുറക്കാൻ ഒരു വഴിയും കണ്ടില്ല.

ഒരു ദിവസം കട്ടുറുമ്പൻ ഒരു തന്ത്രം കണ്ടെത്തി. അവൻ കോഴിക്കൂടിന് അടുത്തുള്ള മരത്തിൽ കയറി ഒളിച്ചിരുന്നു. നേരം പുലർന്നു, കോഴികളെല്ലാം കൂട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ഇര തേടാൻ തുടങ്ങി. ചിഞ്ചുവും കൂട്ടുകാരും പറമ്പിൽ നടന്ന് കൃമികളെയും ധാന്യങ്ങളെയും കൊത്തിപ്പെറുക്കി നടന്നു.

കട്ടുറുമ്പൻ മരത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങി, ഒരു കാടിന്റെ അതിരിലേക്ക് നടന്നു. എന്നിട്ടവൻ ഒരു മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്ന് കിടന്നു. പെട്ടെന്ന്, അവൻ വളരെ ക്ഷീണിച്ചവനെപ്പോലെ ചുമക്കാനും കിതക്കാനും തുടങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു ചത്ത കുറുക്കനെപ്പോലെ അവൻ അനങ്ങാതെ കിടന്നു.

ചിഞ്ചുവും കൂട്ടരും ശബ്ദം കേട്ട് അങ്ങോട്ട് നോക്കി. “അയ്യോ! ഒരു കുറുക്കൻ ചത്ത് കിടക്കുന്നു!” ഒരു കോഴി പറഞ്ഞു. “നമുക്കൊന്ന് പോയി നോക്കിയാലോ?” മറ്റൊരു കോഴി ചോദിച്ചു.

ചിഞ്ചുവിന് എന്തോ ഒരു സംശയം തോന്നി. കുറുക്കന്റെ സ്വഭാവം അവനറിയാമായിരുന്നു. “അരുത്! നമ്മൾ അങ്ങോട്ട് പോകരുത്. കുറുക്കനെ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ല. ഇതവന്റെ വല്ല തന്ത്രവുമാകാം,” ചിഞ്ചു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

എന്നാൽ ചില കോഴികൾ ചിഞ്ചുവിന്റെ വാക്ക് കേട്ടില്ല. “അവൻ ചത്തു! അവനെ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല,” ഒരു കോഴി ധൈര്യം സംഭരിച്ച് കട്ടുറുമ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. മറ്റ് ചില കോഴികളും അവനെ പിന്തുടർന്നു.

കട്ടുറുമ്പൻ അനങ്ങാതെ കിടന്നു. കോഴികൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഒരു കോഴി അവന്റെ ദേഹത്ത് കൊത്തി നോക്കി. എന്നിട്ടും കട്ടുറുമ്പൻ അനങ്ങിയില്ല. കോഴികൾക്ക് ധൈര്യമായി. അവർ അവന്റെ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പെട്ടെന്ന്! കട്ടുറുമ്പൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. അവൻ വേഗത്തിൽ ഒരു കോഴിയെ പിടികൂടി. കോഴികൾ പരിഭ്രാന്തരായി ചിതറി ഓടി. കട്ടുറുമ്പൻ പിടികൂടിയ കോഴിയുമായി കാട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു.

ചിഞ്ചുവിന് സങ്കടമായി. അവൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു വഴി ആലോചിച്ചു. അവൻ വേഗത്തിൽ കട്ടുറുമ്പന്റെ പിന്നാലെ പറന്നു. കട്ടുറുമ്പൻ ഒരു പുഴ കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.

“കട്ടുറുമ്പാ!” ചിഞ്ചു ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “നീ ഒരു ചതിയനാണ്! നിനക്ക് വഞ്ചിച്ചല്ലാതെ കോഴികളെ പിടിക്കാൻ അറിയില്ലല്ലോ!”

കട്ടുറുമ്പൻ ചിഞ്ചുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഹേയ് കോഴീ! എനിക്ക് വിശന്നാൽ ഞാൻ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യും. എന്റെ ബുദ്ധി എന്റെ ശക്തിയാണ്!”

“നിന്റെ ബുദ്ധിയോ? നിനക്ക് ബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു നല്ല ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കായിരുന്നു. അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇര തേടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു,” ചിഞ്ചു പരിഹസിച്ചു.

കട്ടുറുമ്പന് ദേഷ്യം വന്നു. “എനിക്ക് നല്ല ബുദ്ധിയുണ്ട്! നിനക്കറിയാമോ, ഞാൻ ലോകത്തിലെ എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും പറ്റിക്കാൻ മിടുക്കനാണ്.”

“ഓഹോ? അങ്ങനെയാണോ? നിനക്ക് ശരിക്കും ബുദ്ധിയുണ്ടെങ്കിൽ, നിനക്ക് വായിൽ വെള്ളം നിറയാതെ സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമോ?” ചിഞ്ചു വെല്ലുവിളിച്ചു.

കട്ടുറുമ്പൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. “അത് എളുപ്പമല്ലേ?” അവൻ ചോദിച്ചു. അവൻ വായിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കോഴിയെ പുഴയുടെ അടുത്തുള്ള ഒരു കല്ലിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചു. എന്നിട്ട് വെള്ളം കുടിക്കാതെ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“എനിക്ക്…” കട്ടുറുമ്പൻ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവന്റെ വായിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, വായിൽ നിന്ന് വെള്ളം പുറത്തേക്ക് വന്നു.

ചിഞ്ചു ചിരിച്ചു. “ഹാ ഹാ ഹാ! നിനക്ക് വായിൽ വെള്ളം നിറയാതെ സംസാരിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല! എന്നിട്ടാണോ നീ വലിയ ബുദ്ധിമാനാണെന്ന് പറയുന്നത്?”

കട്ടുറുമ്പൻ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു. “ഇത് നോക്ക്!” അവൻ പറഞ്ഞു. അവൻ വായിൽ നിന്ന് വെള്ളം തുപ്പിക്കളഞ്ഞു. എന്നിട്ട് വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ സമയം ചിഞ്ചു കോഴിയെ രക്ഷിക്കാൻ അവസരം നോക്കിയിരുന്നു. കട്ടുറുമ്പൻ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, ചിഞ്ചു വേഗത്തിൽ പറന്ന് പോയി കല്ലിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും കോഴിയെ കൊത്തിയെടുത്ത് പറന്നു പോയി.

കട്ടുറുമ്പൻ അമ്പരന്നുപോയി. അവൻ ചിഞ്ചുവിന്റെ തന്ത്രം മനസ്സിലാക്കി. അവൻ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു! ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവൻ അലറി വിളിച്ചു. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ചിഞ്ചുവും കൂട്ടുകാരൻ കോഴിയും സുരക്ഷിതമായി കൂട്ടിലെത്തിയിരുന്നു.

അന്ന് മുതൽ കട്ടുറുമ്പൻ ആ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വരാൻ ഭയന്നു. ബുദ്ധിമാനായ ചിഞ്ചുവിന്റെ തന്ത്രം അവനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചു. ചതിയിലൂടെ നേടുന്നതൊന്നും നിലനിൽക്കില്ലെന്ന് ചിഞ്ചു തന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുത്തു. എല്ലാവരും ചിഞ്ചുവിനെ പ്രശംസിച്ചു.